poniedziałek, 6 maja 2013

Film, maj (05) 2013

W majowym numerze "FILMU" o wiele ciekawsze artykuły, niż w kwietniowym co mnie z miejsca ucieszyło. Przede wszystkim mocny plus: dla artykułu o Festiwalach (tak jak marcowy numer i jego wytwórnie filmowe, tak i tu wreszcie to, o czym najchętniej lubię poczytać). Następnie artykuł na temat... [tak, tak] ekranizacji powieści. Czyli coś co nas czytelników jeszcze bardziej może zainteresować. Poza tym nowość, która wchodzi niedługo do kin (przy okazji tych ekranizacji), czyli "Wielki Gatsby" - a przy tym równie "Wielkie Pytanie": czy film Buzza Luhrmanna odczaruje klęski poprzednich ekranizacji tej powieści. A jak wiadomo Luhrmann znany z "Romea i Julii" - uwspółcześnionej wersji szekspirowskiego dramatu ma ciągotki do przesadzania, gdzie jego filmy stają się jednym wielkim teledyskiem.
Na plus zasługuje również krótki wywiad z komikiem Abelardem Gizą. Krótki, acz tak zabawny, że żałuję, że ten wywiad nie mieści 2-3 stron w magazynie.
Zawiodłam się natomiast na artykule poświęconym serialom kryminalnym. Sądziłam, iż będzie bardziej interesujący.
 
Data przeczytania: 6-05-2013 (od: ??-??-2013)

Ocena 

LC            nakanapie.pl            booklikes.com

6/10          6/10                          3/5

piątek, 3 maja 2013

Zezia i Giler

W tej krótkiej opowiastce mamy okazję poznać pewną rodzinę Zezików. Rodzeństwo Zezię i Gilera, ich rodziców, Dziadka, Babcie: Jasnowłosą i Ciemnowłosą, kotkę Idźstąd, Ciocię Zagranicę i Edytkę, Wujka Rolnika i sąsiadów o równie wymyślnych określeniach. Agnieszka Chylińska naprawdę ma wyobraźnię. Tak pomyślałam po przeczytaniu pierwszych dwóch rozdziałów z trzynastu, jakie autorka nam przedstawiła. W każdym rozdziale mamy nowe informacje z życia Zezików. Widzimy jak spędzają wolny czas, jak się zachowuje każde z nich, co lubią, a czego nie cierpią. Po przeczytaniu całości śmiało mogę stwierdzić, ze mamy w niej przedstawiony jakby rok z życia Zezi i Gilera. Najpierw widzimy ich codzienne życie, czasem kłótnie, chwile wesołe i smutne, życie w szkole, wakacje, potem ponowne przygotowywanie się Zezi do kolejnego roku szkolnego. Książka kończy się opisem spędzania Świąt Bożego Narodzenia u Zezików.

Jakie więc są smutki Zezi? O czym Zezia marzy? Dlaczego brat Zezi Giler nazywa się tak a nie inaczej? Kim są Przestań i Przestań Do Cholery?
Kto chce poznać rodzinę Zezików śmiało może sięgnąć po tę książkę. Jest idealną lekturą dla dzieci. Dorośli również mogą przeczytać - choćby z ciekawości.
Plusem tej książki obok interesującej historyjki są rysunki autorstwa Marka Bogumiła. Doskonale przedstawiają opisywane fragmenty. Tylko szkoda, że nie są barwne, tak jak ten z okładki książki. 

Data przeczytania: 3-05-2013 (od: 2-05-2013)

Ocena 

LC            Goodreads            nakanapie.pl            booklikes.com

6/10          2,5/5                      6/10                         3/5

czwartek, 2 maja 2013

Mama kazała mi chorować

Julie Gregory to zwyczajna dziewczyna. Taka jak każda z nas pięciolatka, później nastolatka. Coś jednak różni ją od innych dzieci. Otóż Julie Gregory ma nienormalne dzieciństwo, zgotowane przez równie nienormalnych rodziców. Ojciec ma stwierdzoną chorobę psychiczną. Zespół Münchhausena to choroba, na którą cierpi jej matka. Julie Greogry chcąc nie chcąc musi biegać od lekarza do lekarza, bo jej matka jej każe. Tak, każe jej chorować. Nie wiem który rodzic chciałby by jego dziecko było chore? A jednak matka Julie jest wręcz zadowolona, gdy w kolejnym gabinecie słyszy: "Tak Pani Gregory, temu dziecku coś dolega". Czuję wtedy satysfakcję z "w porę zauważonego problemu".

W książce tej oprócz wymyślania chorób przez jej matkę, Julie Gregory opisuje też "to normalne" życie jakie wiedli poza kolejnymi gabinetami lekarskimi. Czy aby na pewno takie normalne? Jak potoczą się losy Julie, jej rodzeństwa i rodziców? Jakie dzieciństwo rodzice zafundują Julie, jej bratu Danny'emu a także "przybranym dzieciom"? O tym należy dowiedzieć się z książki, do której lektury zachęcam.

Opowieść tą czyta się z zaciekawieniem, niektóre fragmenty mogą być mniej interesujące, jednak ta książka ma w sobie coś, co nie każe nam odłożyć jej na dłużej. Dodatkowym plusem są prywatne zdjęcia Julie ilustrujące wydarzenia, o których czytamy. Minusy: zdjęcia te są czarno-białe, szkoda.
Dla lepszego zobrazowania opisywanych sytuacji zamieszczone są oryginalne skany kserokopii kart lekarskich, wyników badań i tym podobnych, a do każdego z nich mamy tłumaczenie po polsku.
Dwa przedostatnie rozdziały są bardziej nużące od reszty książki, ale nie przeszkadza to w odbiorze całości.

Polecam sięgniecie po ten tytuł. Także osobom związanym z medycyną. Ponieważ personel medyczny powinien zapoznać się z przypadkiem Julie by móc w porę rozpoznać podobną sytuację gdyby miał z takową styczność.
 
Data przeczytania: 2-05-2013 (od: 27-04-2013)

Ocena 

LC            Goodreads            nakanapie.pl            booklikes.com

6/10          2,5/5                      6/10                         3/5

wtorek, 30 kwietnia 2013

Film, kwiecień (04) 2013

Mocnym punktem kwietniowego numeru "FILMU" jest z pewnością wywiad z Katarzyną Herman, w którym aktorka dużo uwagi poświęca najnowszemu filmowi "Oszukane" gdzie zagrała jedną z głównych ról.
Na plus zasługuje artykuł o aktorach, którzy stanęli po drugiej stronie kamery. Także artykuł o zakazanych filmach - starych filmach grozy zasługuje na plus. Na uwagę zasługuje artykuł o Soderbergu.
Mimo tak dużej ilości pozytywów ten numer nie jest tak absorbujący czytelnika jak poprzedni z marca. Mniej jest tu artykułów, na miarę tych z marcowego numeru, gdzie nie mogłam się oderwać od lektury.
Tradycyjnie interesującym działem w tym numerze "FILMU" jest dział z "kino-echo" z ciekawostkami filmowymi. Tylko czemu jedynie dwie strony? Zdecydowanie bardziej wolałabym poświęcić kilka stron o serialach dla większej ilości tych ciekawostek. Takie moje zdanie.

Data przeczytania: 30-04-2013 (od: ??-??-2013)

Ocena 

LC            nakanapie.pl            booklikes.com

5/10          5/10                          2,5/5

czwartek, 25 kwietnia 2013

Bezsenność Jutki

Mała Jutka jest dziewczynką żydowskiego pochodzenia. Wychowuje się z dziadkiem Dawidem Cwancygierem i ciotką Esterą, nie wie kiedy jej rodzice wrócą, bo pewnego dnia "zniknęli". Jutka wraz z z kolegą ryżym Czesiem i Joskiem oraz koleżankami Janą i Chają muszą zrozumieć otaczający ich świat i zaistniałą sytuację. Jaką? Otóż grupa małych przyjaciół znajduje się obecnie w żydowskim gett-cie. Jutka, która wraz z dziadkiem nie śpi w nocy, wsłuchuje się w opowieści dziadka i ciotki Esterki. Opiekunowie opowiadają jej bajki ale także pouczające mity greckie. Dziewczynka dzięki tym opowieściom dziadka uczy się rozumieć świat, a dzięki nowemu przyjacielowi - gawronowi, którego nazywa Wawelski uczy się między innymi funkcjonowania w społeczeństwie.
Jednak życie w gett-cie nie należy do bezpiecznych. Rodziny cierpią głód w dodatku żyją w strachu w związku z niepewnością jutra. Koledzy Jutki odznaczają się dużą siłą w walce o zdobycie pożywienia dla siebie ale też dla swoich rodzin. A przy tym wszyscy chcą żyć normalnie. Normalnie się uczyć i bawić w normalne dziecięce gry. Jak potoczą się losy Jutki i jej znajomych? I jak rozwinie się przyjaźń dziewczynki z Basią - koleżanką, właścicielką małego kotka, która mieszka po tej przeciwnej stronie getta? O tym wszystkim należy dowiedzieć się z lektury tej niewielkich rozmiarów książki.

Książkę czyta się szybko - z racji tego iż jest to głównie opowieść kierowana dla dzieci, nie jest ona długa i jest napisana łatwym językiem. Porusza ważny temat i niesie ze sobą kilka mądrych morałów. Niekiedy wzruszająca, choć nie tak jak się spodziewałam. Plusem jest tytułowa bohaterka, która z dziecięcą naiwnością i niewiedzą postrzega rzeczywistość w jakiej znalazła się ona i jej rodzina, ale też wykazuje się przy tym mądrością. Mądrością dziecka, które może nie rozumie tego co się dzieje, ale próbuje to zrozumieć. Biorąc pod uwagę strach jaki niekiedy ją ogarnia wykazuje się przy tym odwagą.
 
Data przeczytania: 25-04-2013 (od: ??-??-2013)

Ocena 

LC            Goodreads            nakanapie.pl            booklikes.com

5/10          2,5/5                      5/10                         2,5/5

"Zbyt głośna samotnosć" (Bohumil Hrabal)

Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po krańce naczyniek włoskowatych.

Popularne posty