Starsza kobieta z demencją, poruszająca się na wózku inwalidzkim zobaczyła przez okno niecodzienną scenę, która miała miejsce u jej sąsiadów, Zaniepokojona dzwoni więc na policję. Do jednego z luksusowych domów zostaje wezwana Sierżant Mallory Van Alt. Zastaje tam straszny widok - wszędzie pełno krwi, co wskazuje na to, iż musiała wydarzyć się tutaj niewyobrażalna masakra. Jednak nigdzie nie ma ciała. Nie można też zlokalizować właścicieli domu, ani ich pokojówki. Co wydarzyło się w domu? Czego świadkiem była wiekowa sąsiadka? Gdzie jest pokojówka? Odpowiedzi na te i inne pytania należy poznać czytając thriller psychologiczny Loreth Anne White.
To właśnie od tej ksiażki planowałam poznać twórczość Autorki "Pamietnika mojej siostry". Stało się jednak inaczej i dopiero teraz przeczytałam "Dziennik pokojówki". Co my tu mamy? Na pierwszym planie z pewnością tajemnicze morderstwo i brak ciał oraz śledztwo Pani sierżant z kanadyjskiej policji. Z czasem, na drugi plan wyłania się więcej faktów - jak na przykład pewna tajemnica z przeszłości. Co stało się feralnego wieczoru w luksusowej rezydencji w West Vancouver?
Ponadto, Autorka porusza aktualny temat mediów społecznościowych w konfrontacji z rzeczywistością. Jaki wpływ na nas mają popularne platformy społecznościowe? Jak bardzo zepsute są? Pełne jadu, ale też manipulacji. Co jest prawdą, a co fikcją?
Poza głównym wątkiem ta książka próbuje też odpowiedzieć na podobne pytania. I pokazać, że nie zawsze to, co widzimy w internecie jest takim, jakie faktycznie może się wydawać.
Fabuła tego thrillera nie jest nienajgorsza. Dobry pomysł na powieść z dreszczykiem, fajnie, że Autorka wplotła elementy aktualne dla większości z nas, ale książka ma kilka minusów. Myślę, że najpoważniejszym z nich jest to, że dość szybko zaczęłam się domyślać wszystkiego i na kilkaset stron do końca mniej więcej wiedziałam jak ta historia może się skończyć. Owszem, nie przewidziałam wszystkiego dokładnie, ale większość najbardziej istotnych rzeczy już tak. Ponadto, pierwsza połowa książki mocno mi się dłużyła, co spowalniało m lekturę. I tak, jej lektura wydłużyła mi się o dobre półtora tygodnia, niż zakładałam na początku.
Gdybym więc miała porównywać, to zdecydowanie lepiej czytało mi się wspomniany "Pamiętnik mojej siostry" tej Autorki.
Nie odradzam jednak lektury tego thrillera. Wręcz przeciwnie, uważam, że warto zapoznać się z jego treścią, gdyż mimo uchybień jest ciekawy. Poza tym warto wyrobić sobie o nim własne zdanie. Myślę, że przypadnie do gustu tym czytelnikom, którzy lubią takie kryminały z zacięciem psychologicznym, w których akcja powoli się rozwija.
.jpg)
