środa, 22 lipca 2026

Włoskie porachunki

W tym harlequinowym romansie z serii "Światowe Życie Extra" poznajemy dziennikarkę Madeleine Lang, która wyjeżdża do Włoch, żeby zrobić materiał o słynnej śpiewaczce operowej. Nieświadoma podstępu kobieta zostaje porwana przez człowieka, który miał pomóc w zdobyciu materiałów - Hrabiego Andreę Vallieri. Mężczyzna ma swoje pobudki, żeby działać w ten sposób. Porwana Madeleine zostaje uwięziona w posiadłości Hrabiego. A Andrea wcale nie spieszy się z uwolnieniem kobiety...
Jak potoczą się ich losy? Czy Madeleine wróci do narzeczonego - Jeremy'ego? Co zrobi Andrea Vallieri? Odpowiedzi na te i inne pytania należy szukać w książce Sary Craven.
 
Mocno przeciętny romans, gdzie w pierwszej połowę książki mamy nudną, chaotyczną fabułę. Na plus motyw enemies to lovers, który najmocniej rezonuje około połowy książki. Mamy tu sporo włoskiego klimatu, odrobinę zmysłowej erotyki, a także element zaskoczenia pod koniec książki. Szkoda tylko, że aby doświadczyć plusów, trzeba wcześniej przebrnąć przez parędziesiąt stron kiepskiej fabuły.
 
Nie miałam wielkich oczekiwań co do tej książki, bo to harlequin, a więc spodziewałam się schematu. Owszem jest to schematyczna historia, choć w tych romansach nieczęsto zdarza się wątek porwania. Podobnie zresztą, jak nie należy się spodziewać momentów zaskoczenia spowodowanych zwrotem akcji. Gdyby więc nie końcówka książki, to ten romans byłby słabiutki, tymczasem ujdzie w tłumie całej reszty tych romansideł.
 
Data przeczytania: 22-07-2026 (od: 5-06-2026)

LC            Goodreads            nakanapie.pl            booklikes.com

4/10          2/5                         4/10                          2/5

wtorek, 14 lipca 2026

Miłość ma smak halloumi

W książce poznajemy Freyę. Kobieta pracuje w podrzędnej restauracji Taste of the Mediterranean. Gotowanie i pieczenie to jej prawdziwe hobby. Pewnego dnia, kiedy jej sernik zostaje wciągnięty do menu jako sztandarowa potrawa, ale nie jej autorstwa, a jej kolegi - Freya czuje się bardzo niedoceniona przez szefa. Jakby tego było mało - nie może się nawet pożalić własnemu chłopakowi. Kiedy zderza się z niezrozumieniem z jego strony, postanawia go rzucić w diabły i wyrusza na kulinarny konkurs "Złotej Łyżki", do którego zgłosiła się już wcześniej. Wygrana w tym konkursie staje się dla niej priorytetem. W tym celu wyjeżdża na Cypr. Słońce, plaża, śródziemnomorskie potrawy i... mężczyźni! Wszystko fajnie, ale akurat mężczyzn Freya najmniej potrzebowała!
Jak będzie wyglądała przygoda Frei? Czym stanie się dla niej cypryjska wyspa? I czy zwycięży w wymarzonym konkursie życia? Tego należy się dowiedzieć z lektury książki. 
 
Książka Ginger Jones wygląda bardzo niewinnie. Na okładce plaża, morze i dziewczyna wylegująca się na ręczniku pośród różnych potraw - wszystko wskazuje na lekką lekturę na lato, a kiedy dodać do tego jeszcze halloumi i Cypr, to brzmi to jak wakacje z książką w śródziemnomorskim klimacie. Do tego szumne hasło: "najgorętszy romans tego lata". No. no, no...
Jasne, wszystko to mamy: jest plaża, słońce, szum morza i gotowanie (bardzo dużo gotowania), ale... tego romansu nie ma. Niby nasza Freya coś tam, z kimś tam [kręci], ale ogólnie rzecz biorąc ten "romans" jest letni jak wychłodzone cypryjskie danie, a nie "najgorętszy", jak napisano na okładce.
 
Do tego dochodzi naiwna, infantylna, a niekiedy też bezdennie głupia Freya. Ilość absurdalnych scen z jej udziałem jest zatrważająca. Nie lepsza jest jej przyjaciółka Khady (ach, te dialogi jak u nastolatek rodem z USA College). Natomiast niejaki Andre [what the hell - kim jest Andre?], czyli typ, który pod koniec ksiażki pojawia się znikąd odgrywając kluczową rolę w całej książce, to kolejny przykład tego, jak jeszcze bardziej pogrążyć powieść obniżając książce loty.
 
Żeby nie było tak źle są też plusy - śródziemnomorski klimat, wątek rywalizacji, niektóre urocze fragmenty z Xanthosem (głównie w ostatnich rozdziałach książki). Nie znoszę kulinarnych opisów w powieściach. Tutaj od początku wiedziałam na co się piszę, więc nie mogę narzekać. Kulinarna opisy w tej książce, choć mnie nużyły, to jednak nie są źle napisane, więc jeśli ktoś lubi takie opisy w książkach, to nie będzie zawiedziony.
 
Nie, to nie jest gorący romans. Bywa, że więcej chemii jest między bohaterami głupawych, kiepskich harlequinów, aniżeli w tej książce. Tutaj mamy do czynienia z bardzo słabym harlequinem dla nastolatek, pełną absurdalnych scen i głupich dialogów. (Nie)romansem, osadzonym w śródziemnomorskim klimacie, z wplecionymi różnymi wątkami - zaczętymi, acz nie dokończonymi w przypadku niektórych. Książka słaba i gdyby nie to, że szanuję ją za klimat i kulinaria (za, którymi wszak nie przepadam), to pewnie moja ocena byłaby niższa.

Data przeczytania: 14-06-2026 (od: 18-06-2026)

LC            Goodreads            nakanapie.pl            booklikes.com

3/10          1,5/5                      3/10                          1,5/5

poniedziałek, 13 lipca 2026

Sycylijskie dziedzictwo

W "Sycylijskim dziedzictwie" poznajemy Amerykankę Sarę Marsalę, której umiera ukochana ciotka Rosie. Kobieta przed śmiercią zostawiła Sarze list w którym prosi ją, żeby wyruszyła w podróż na Sycylię. Rosie chce też, by dziewczyna spróbowała odkryć sięgającą kilkudziesięciu lat wstecz rodzinną tajemnicę. Do listu dołączony jest bilet na Sycylię oraz dokument potwierdzający prawo do własności pewnej działki na Sycylii. Sara wyrusza więc na poszukiwania. Do kogo należała tajemnicza działka? Co się wydarzyło przed laty? Kim była i jak zmarła Serafina - prababka Sary? Czy to była choroba, czy może jednak... morderstwo? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań należy poznać samemu - wybierając się wraz z Sarą Marsalą w podróż do Caltabellessy na Sycylii.

Jo Piazza w swojej książce serwuje czytelnikowi ciekawą historię z nutą tajemnicy, utrzymaną w klimacie sycylijskiej wyspy. Mamy tu podróż do przeszłości, w której działa mafia Cosa Nostra, sycylijskie plaże, szum morza, trochę lokalnej kuchni, a w tym wszystkim historię kobiety, która przełamywała bariery społeczne, co nie zawsze wiązało się ze zrozumieniem wśród ludzi.

Fabuła książki biegnie dwutorowo. Co drugi rozdział cofamy się w czasie do opowieści Serafiny, po czym wracamy do czasów współczesnych Sarze. Początkowo ten zabieg mnie dekoncentrował. Z czasem można się przyzwyczaić do tej formy opowiadania, co nie zmienia faktu, że te częste przeskoki czasowe mogą utrudniać odbiór książki. Minusy rekompensują wydarzenia, które toczą się wokół rodzinnych sekretów. Mnie najbardziej intrygowały losy Serafiny. Te fragmenty były najciekawsze, a stopniowe odkrywanie kolejnych tajemnic podsycało chęć poznania książki.

Ponadto mamy też odrobinę zwrotów akcji i przynajmniej jedno zaskoczenie w fabule. I choć książka ta nie jest jakimś szczytem literatury, a niektóre fragmenty mogą nużyć (głównie te, które opisują Sarę i współczesne czasy), to książka w ogólnym rozrachunku wypada nienajgorzej. Jest niezłą literaturą na lato i na pewno zainteresuje tych czytelników, którzy lubią odkrywać tajemnice sprzed lat.

Data przeczytania: 13-06-2026 (od: 21-05-2026)

LC            Goodreads            nakanapie.pl            booklikes.com

5/10          2,5/5                      5/10                          2,5/5

poniedziałek, 6 lipca 2026

Dziennik pokojówki

Kit Darling jest pokojówką w firmie sprzątającej Holly's Help. Dziewczyna sprząta w luksusowych domach bogaczy. Ma też pewien nieładny nawyk - lubi myszkować w rzeczach swoich klientów. Pewnego dnia sprzątając jeden z domów znajduje coś, co budzi w niej demony jej własnej przeszłości. Wie też, że osoba, która ukryła tą rzecz przed wzrokiem całego świata na pewno zrobi wszystko, aby nie ujrzało to światła dziennego...
Starsza kobieta z demencją, poruszająca się na wózku inwalidzkim zobaczyła przez okno niecodzienną scenę, która miała miejsce u jej sąsiadów, Zaniepokojona dzwoni więc na policję. Do jednego z luksusowych domów zostaje wezwana Sierżant Mallory Van Alt. Zastaje tam straszny widok - wszędzie pełno krwi, co wskazuje na to, iż musiała wydarzyć się tutaj niewyobrażalna masakra. Jednak nigdzie nie ma ciała. Nie można też zlokalizować właścicieli domu, ani ich pokojówki. Co wydarzyło się w domu? Czego świadkiem była wiekowa sąsiadka? Gdzie jest pokojówka? Odpowiedzi na te i inne pytania należy poznać czytając thriller psychologiczny Loreth Anne White.
 
To właśnie od tej ksiażki planowałam poznać twórczość Autorki  "Pamietnika mojej siostry". Stało się jednak inaczej i dopiero teraz przeczytałam "Dziennik pokojówki". Co my tu mamy? Na pierwszym planie z pewnością tajemnicze morderstwo i brak ciał oraz śledztwo Pani sierżant z kanadyjskiej policji. Z czasem, na drugi plan wyłania się więcej faktów - jak na przykład pewna tajemnica z przeszłości. Co stało się feralnego wieczoru w luksusowej rezydencji w West Vancouver?
Ponadto, Autorka porusza aktualny temat mediów społecznościowych w konfrontacji z rzeczywistością. Jaki wpływ na nas mają popularne platformy społecznościowe? Jak bardzo zepsute są? Pełne jadu, ale też manipulacji. Co jest prawdą, a co fikcją?
Poza głównym wątkiem ta książka próbuje też odpowiedzieć na podobne pytania.  I pokazać, że nie zawsze to, co widzimy w internecie jest takim, jakie faktycznie może się wydawać.
 
Fabuła tego thrillera nie jest nienajgorsza. Dobry pomysł na powieść z dreszczykiem, fajnie, że Autorka wplotła elementy aktualne dla większości z nas,  ale książka ma kilka minusów. Myślę, że najpoważniejszym z nich jest to, że dość szybko zaczęłam się domyślać wszystkiego i na kilkaset stron do końca mniej więcej wiedziałam jak ta historia może się skończyć. Owszem, nie przewidziałam wszystkiego dokładnie, ale większość najbardziej istotnych rzeczy już tak. Ponadto, pierwsza połowa książki mocno mi się dłużyła, co spowalniało m lekturę. I tak, jej lektura wydłużyła mi się o dobre półtora tygodnia, niż zakładałam na początku.
Gdybym więc miała porównywać, to zdecydowanie lepiej czytało mi się wspomniany "Pamiętnik mojej siostry" tej Autorki.
 
Nie odradzam jednak lektury tego thrillera. Wręcz przeciwnie, uważam, że warto zapoznać się z jego treścią, gdyż mimo uchybień jest ciekawy. Poza tym warto wyrobić sobie o nim własne zdanie. Myślę, że przypadnie do gustu tym czytelnikom, którzy lubią takie kryminały z zacięciem psychologicznym, w których akcja powoli się rozwija.

Data przeczytania: 00-07-2026 (od: 12-06-2026)

LC            Goodreads            nakanapie.pl            booklikes.com

5/10          2,5/5                      5/10                          2,5/5

niedziela, 5 lipca 2026

Czar Polinezji

Luc MacAllister otrzymuje spadek od zmarłego ojczyma. Jednak przed śmiercią senior zamieścił w swoim zapisie jeden, acz niecodzienny warunek: Luc otrzyma fortunę, jeśli zamieszka z niejaką Joanną Forman - dotychczasowa towarzyszką seniora. Oburzony Luc nie może uwierzyć, że jego ojczym miał taki tupet, żeby nakazać mu zamieszkanie z jego własną kochanką! Joanna również nie rozumie tego jakże absurdalnego zapisu. Jak potoczą się losy tej dwójki? Czy będą umieli się dogadać, czy może będą walczyć ze sobą "na noże"? Tego należy dowiedzieć się z lektury książki Robyn Donald.

Przeważnie nie mam oczekiwań co do tego typu literatury, bo z góry zakładam klęskę, co w większości tych książek tylko się potwierdza. Jednak, w przypadku romansu Robyn Donald, miałam pewne oczekiwania. Opis brzmiał intrygująco i sprawiał wrażenie, jakoby to miał być jednym z tych innych, niż te dotychczasowe, które czytałam. Skoro ojczym głównego bohatera po swojej śmierci zapisuje pasierbowi majątek z klauzulą, że ma zamieszkać z kochanką ów ojczyma, to liczyłam na mocną fabułę. Nic bardziej mylnego! Oczekiwania szybko spaliły na panewce, przynosząc rozczarowanie szybciej, niż się spodziewałam. Nie ma tu więc nie tylko spodziewanych emocji, ale też żadnego elementu zaskoczenia.
Ponadto, sporą część dialogów między bohaterami zajmują biznesowe sprawy,  o najbardziej widać w drugiej połowie książki. Na plus jeden element zaskoczenia pod koniec.

Co dziwne, jak na tak krótką książkę: jest to taki trochę slow burn z dość mocno zarysowanym motywem enemies to lovers, Mimo wyżej wspomnienych minusów w fabule wciąż jest to lekka, niezobowiązująca lektura, która jednak nie pozostanie na dłużej w pamięci.

Data przeczytania: 5-07-2026 (od: 28-06-2026)

LC            Goodreads            nakanapie.pl            booklikes.com

5/10          2,5/5                     5/10                         2,5/5

"Zbyt głośna samotnosć" (Bohumil Hrabal)

Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po krańce naczyniek włoskowatych.

Popularne posty