Co przydarzyło się chłopcu? Gdzie są jego rodzice? Czy w ogóle żyją? Jakie tajemnice sprzed lat wyjdą na jaw? Tego już należy dowiedzieć się z lektury książki.
Przyznam, że moje początki z tym thrillerem były kiepskie. Lektura była toporna, na co złożyła się chaotyczna fabuła. Przez sporą część książki nie wiadomo właściwie o co chodzi i po co to wszystko. Dopiero około połowy akcja przyspiesza, a fabuła zaczyna coraz bardziej intrygować. Jednocześnie też - niedługo po pierwszej połowie lektury - zaczęłam się domyślać o co chodzi. Do tego stopnia, że zaczęłam rozszyfrowywać sporo rzeczy - z mordercą włącznie. Prawdopodobnie Autorce o to chodziło, żeby czytelnik z czasem domyślił się głównych wątków. ale żeby tak wcześnie zacząć podejrzewać kto za to wszystko odpowiada? To już chyba nie było zamierzone...
Cała historia biegnie dwutorowo. Poznajemy zarówno czasy współczesne, jak i wydarzenia sprzed dwudziestu lat. Dodatkowo, we współczesnych czasach, mamy spojrzenie na tą historię opowiedzianą z dwóch perspektyw: z perspektywy Wylie oraz pewnej dziewczynki... Najprawdopodobniej przyczyną chaosu pierwszych kilkudziesięciu rozdziałów są właśnie ciągłe przeskoki czasowe oraz fakt, iż kompletnie nie wiadomo o co tutaj właściwie chodzi. Dlatego ten thriller może początkowo wzbudzać u czytelnika lekką konsternację i irytację. Nie należy się za szybko zrażać tym faktem, gdyż wszystkie te "bolączki" znikają po pierwszej połowie.
Pomijając powyższe minusy "Przyjdę po ciebie nocą" jest niezłym thrillerem z dobrze przemyślaną fabułą. W drugiej połowie tej historii akcja wręcz pędzi i mocno intryguje, a cała intryga nasuwa czytelnikowi podobieństwo do przynajmniej jednej głośnej książki (i jej ekranizacji) oraz - choć książka jest fikcją - do pewnych wydarzeń, które niestety mają odniesienie w rzeczywistości. Jakie to podobieństwa? Tego nie mogę zdradzić, gdyż za dużo bym powiedziała.
Gdyby nie druga połowa powieści, to "Przyjdę po ciebie nocą" uznałabym za thriller, który "ujdzie w tłumie". Z czasem książka zrobiła się dużo ciekawsza, co sprawia że thriller Pani Gudenkauf może nie jest najlepszy, ale też nie należy do słabych. Raczej nie będzie z tych, które zapamiętam na długo, jednak warto dać mu szansę.
Data przeczytania: 25-07-2026 (od: 6-07-2026)
LC Goodreads nakanapie.pl booklikes.com
.jpg)
Świetna, rzetelna recenzja, która doskonale punktuje trudne początki lektury i docenia fakt, że cierpliwość czytelnika zostaje w drugiej połowie nagrodzona. > Bardzo trafne spostrzeżenia – przebrnięcie przez chaos i wolny początek bywa wyzwaniem, ale cenne jest to, że potrafisz dostrzec potencjał historii i dać jej szansę do samego końca.
OdpowiedzUsuńMam dwie inne książki tej autorki, ale jeszcze ich nie czytałam.
OdpowiedzUsuńBrzmi ciekawie. Myślę, że warto dać książce szansę :)
OdpowiedzUsuńBrzmi ciekawie, no niestety niektóre książki robią cię ciekawe od połowy 😀
OdpowiedzUsuńMi się podobała :)
OdpowiedzUsuńBrzmi jak taki thriller, który trochę wymaga cierpliwości od czytelnika. Czasami właśnie te książki, które na początku męczą chaosem i powoli budują napięcie, potrafią później pozytywnie zaskoczyć, choć rozumiem, że łatwo się wtedy zniechęcić. Trochę szkoda, że tak szybko można było domyślić się sprawcy, bo w kryminałach ten element zaskoczenia jednak robi dużą różnicę.
OdpowiedzUsuńBardzo dobrze czyta się ten wpis - gratuluje :)
OdpowiedzUsuń