Fragmenty. Wiersze, zapiski intymne, listy

Książka, która kilkanaście lat czekała  u mnie na przeczytanie nie jest kolejną biografią o Marilyn Monroe. Suche fakty  z jej życia - tak dobrze znane, bo też wielokrotnie objaśniane w kolejnych opracowaniach na jej temat - tutaj są jedynie umieszczone w kalendarium na końcu książki. Istotą tego opracowania są teksty samej Marilyn. A właściwie fragmenty jej osobistych notatek, zapisków, wierszy i listów, etc. Po śmierci Marilyn Monroe, wszystkie jej osobiste rzeczy trafiły do Lee Strasberga, z kolei po jego śmierci otrzymała je wdowa po nim - Paula Strasberg. To właśnie ona znalazła podczas porządków zapiski Monroe, które aktorka notowała na przeróżnych kartkach.

 

Zazwyczaj sceptycznie podchodzę do publikowania dzienników i pamiętników różnych artystów. Zwłaszcza, kiedy są one wydawane po ich śmierci - a przeważnie właśnie wtedy tak się dzieje. Gdy je widzę, nie mogę nie zadać sobie pytania: czy aby na pewno ta osoba chciałaby, aby wydano jej luźne przemyślenia, intymne zapiski, które po napisaniu lądowały w szufladzie (a więc z założenia - nikt nie miał ich oglądać). W takich momentach przypominam sobie jednak "Dzienniki 1950-1962" Sylvii Plath, które choć są również osobiste, to jednak bardzo wartościowe z punktu widzenia ich przekazu merytorycznego.

Tutaj mamy do czynienia nie tylko z krótkimi notatkami zawierającymi przemyślenia Marilyn na temat życia, otaczającego ją świata, tego jak postrzegają ją inni, ale też jej emocjonalne zapiski w postaci pełnych melancholii wierszy, czy też "złotych myśli", które zapisywała na luźnych kartkach. Dzięki tym materiałom czytelnik wielokrotnie na wrażenie, że wchodzi w duszę Monroe, zagląda w głąb jej umysłu, poznaje jej lęki i niepokoje - jest to szczególnie odczuwalne podczas czytania jej notatek z sesji terapeutycznych, opisywanych snów, czy też listów do psychoterapeutów (między innymi do dr Margaret Hohenberg i dr Greensona), zwłaszcza jeśli brać pod uwagę jej spostrzeżenia na temat swojego kilkudniowego pobytu w szpitalu psychiatrycznym.  Tak samo w przypadku jej wierszy, które pokazują nam "inną Monroe" - tą wrażliwą, emocjonalną, która lubiła układać w wersy swoje głębokie przemyślenia egzystencjalne, często nadając im mroczne, depresyjne tło.

 

Jej luźne zapiski pokazują ją jako zwyczajną dziewczynę o różnych zainteresowaniach, która lubiła czasem coś upichcić w swojej kuchni - o czym świadczą zapisane w pośpiechu przepisy. Notatki i spostrzeżenia odkrywają jej mądrość i pokazują, że nie była głupią blondynką - jak wielokrotnie sądzono. Przeciwnie: wykazywała chęć ciągłego doskonalenia się i kształcenia, gdyż ciągle czuła potrzebę bycia lepszą w zawodzie aktorki.

 

Można przeczytać wiele biografii o tej aktorce, ale prawdopodobnie żadna z nich nie odzwierciedli tego, jaką osobą była Marilyn Monroe - tak naprawdę. Taką bez maski hollywoodzkiej gwiazdy. Dzięki zebranym materiałom, a także zamieszczonym fotografiom (które pokazują nam Marilyn siedzącą na kanapie z książką w ręku, a nie seksowną blondynkę, zmysłowo patrzącą w obiektyw aparatu), możemy poznać tą legendę kina od innej strony - tej ludzkiej, pełnej wrażliwości, chęci życia i spełniania się zawodowo, ale też cierpiącej i pogubionej.

 

Książkę polecam nie tylko miłośnikom aktorki, ale też każdemu, kto chciałby zobaczyć właśnie tą drugą, mniej znaną stronę Marilyn Monroe.

Data przeczytania: 14-05-2026 (od: 28-04-2026)

LC            Goodreads            nakanapie.pl            booklikes.com

6/10          3,5/5                      3/10                          3/5